Zaloguj
Reklama

Sposoby leczenia glejaka - informacje ogólne

Sposoby leczenia glejaka - informacje ogólne
Fot. medforum
(0)

Każde skuteczne leczenie musi uwzględniać rozmaite, indywidualne czynniki chorobowe, takie jak lokalizacja i wielkość ogniska chorobowego, symptomy, potencjalne korzyści i ryzyko wynikające z podjęcia określonego sposobu działań. 

W wypadku leczenia glejaka w grę wchodzą zasadniczo trzy rodzaje działań: tradycyjna operacja, radioterapia i chemioterapia. Najlepiej, by postępowania te były kontrolowane przez grupę specjalistów z różnych dziedzin, takich jak neurochirurgia, neuroonkologia, radiologia i patologia, aby możliwie maksymalnie i kompleksowo dostosować terapię do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Najczęstszym i najbardziej podstawowym działaniem jest operacja. Dzięki biosji i pobraniu tkanki chorobowej, lekarze są w stanie przekazać próbkę guza patologom, którzy określają jego skład i rodzaj, dzięki czemu są w stanie zasugerować najlepszy sposób pozbycia się go. Pozwala ona usunąć źródło nacisku, które nowotwór wywiera na tkanki mózgu, co stanowi niezbędną podstawę do podjęcia dalszych działań mających na celu przywrócenie zdrowia pacjentowi. Operacyjne otwarcie mózgu, czyli kraniotomia, będzie przedmiotem oddzielnego artykułu.

Radio- i chemioterapię stosuje się na ogół już po operacji, jako środki wspomagające. Radioterapia jest najczęściej wykorzystywana w wypadku chorób o wysokim stopniu zaawansowania, a także w wtedy, gdy ognisko choroby jest zlokalizowane w miejscu, w którym operacja wiąże się z wysokim ryzykiem, a także wtedy gdy istnieje duże prawdopodobieństwo nawrotów choroby. Z kolei chemioterapia jest wykorzystywana w leczeniu niektórych glejaków o wysokim poziomie zaawansowania oraz jako leczenie uzupełniające stosowane po operacji i radioterapii.

Już po zastosowanym leczeniu, obrazy skanów mózgu często mogą przypominać obraz chorobowy, ale w wielu wypadkach widać na nim tkankę już martwą albo zdrową, ale zmieniona przez radio - lub chemioterapię. Dlatego neurochirurdzy i radiolodzy obserwują te obrazy z ogromną wnikliwością i systematycznością, aby mieć pewność czy choroba nie powróciła. W wypadku nawrotów, najczęściej zaleca się kolejną operację. 

(0)
Reklama
Komentarze