Zaloguj
Reklama

Nowotwory męskiego układu rozrodczego - co powinniśmy o nich wiedzieć?

Nowotwory męskiego układu rozrodczego - co powinniśmy o nich wiedzieć?
Fot. panthermedia
(0)

Nowotwory męskich narządów płciowych, czyli najczęściej – rak prostaty, jąder i penisa, mogą przebiegać bezboleśnie, a organizm zaczyna wysyłać niepokojące sygnały dopiero w wyższym stadium zaawansowania i po przerzutach choroby do sąsiednich narządów. Regularne konsultacje z lekarzem mogą umożliwić wczesną diagnostykę i ułatwić skuteczne leczenie. Poniżej znajdują się podstawowe informacje dotyczące najczęściej występujących chorób męskiego układu rozrodczego.

Powoli uczymy się przełamywać tabu, jakie stanowi choroba nowotworowa i konieczność regularnych badań diagnostycznych. Wydaje się jednak, że o pewnych nowotworach mówi się „łatwiej” i więcej, czego przykładem może być chociażby informacja dotycząca raka płuc zamieszczana na papierosach. Wciąż jednak istnieje wiele chorób, które pomimo częstości występowania, stanowią temat wyjęty z debaty publicznej. Szczególne miejsce zajmują w tym wypadku nowotwory narządów płciowych i o ile dyskusja dotycząca nowotworów żeńskich w pewnym momencie zaistniała w świadomości wielu ludzi, o tyle nowotwory męskie wciąż pomijane są głuchym milczeniem. A przecież nowotwór narządu płciowego jest przecież nie tylko chorobą określonej części ciała czy nawet powiązanych ze sobą narządów. Jej wadliwe funkcjonowanie może odbić się na potencji i przyszłej płodności, a tym samym mieć bardzo negatywny, wręcz destrukcyjny wpływ na sferę seksualną i psychiczną.

Najczęściej występujące nowotwory męskie to rak prącia, jąder i prostaty. Mogą one pojawić się u młodych chłopców, nawet około 15. roku życia, ale dotykają głównie dojrzałych mężczyzn, po 40. roku życia i później. Zmieniona chorobowo tkanka może zostać usunięta operacyjnie bez uszkodzenia pozostałej, zdrowej części narządów, stosowane są także inne metody terapii.

Rak prostaty

Dokładna przyczyna jego powstawania wciąż nie została zbadana. Nie każdy rodzaj guza jest odmianą złośliwą. W utajonej formie nowotwór ten może dotykać nawet 30 procent mężczyzn po 50 roku życia oraz 70 procent mężczyzn po 80 roku życia. Podobnie jak w wypadku innych nowotworów, czynniki ryzyka obejmują wiek, historię chorób w rodzinie, nawyki żywieniowe (z czego dieta wysokotłuszczowa zwiększa ryzyko zachorowania), warunki pracy. Pewnym utrudnieniem w diagnostyce jest fakt, że ten rodzaj nowotworu nie daje żadnych symptomów, które można by w łatwy sposób powiązać z tą, a nie inną dolegliwością. Jeżeli przyjmuje formę inwazyjną, możliwe są przerzuty do innych narządów ciała, które zaczynają źle funkcjonować, więc gdy pacjent zaobserwuje u siebie słaby wyciek lub krew w moczu, ból lędźwi, bioder, miednicy, częstomocz, z pewnością powinien udać się do lekarza, gdyż mogą one sygnalizować zaburzenia funkcjonowania prostaty.

Nowotwór ten może zostać wykryty za pomocą dwóch specjalistycznych testów pokazowych. Pierwszym jest test na poziom swoistego antygenu sterczowego (ang. PSA – prostate-specific antigen), polegający na badaniu jego stężenia we krwi, z czego nowotwór prostaty stanowi czynnik podwyższający ilość tego składnika. Drugim sposobem jest badanie proktologiczne (przez odbyt), podczas którego lekarz fizykalnie sprawdza obecność ewentualnych guzów. Aby potwierdzić ewentualną diagnozę, wykonuje się biopsję oraz badanie TRUS (ang. transrectal ultrasound), czyli usg przezodbytnicze (transrektalne) gruczołu krokowego.

fot. panthermedia

Rak prostaty wymaga interwencji chirurgicznej. Często komórki chorobowe zostają usunięte przy zastosowaniu kriochirurgii. Lekarze mogą także wykonać zabieg wycięcia gruczołu krokowego (zwany prostatektomią radykalną). Nowotwory prostaty leczy się także wykorzystując chemioterapię, radioterapię oraz terapię hormonalną.

(0)
Reklama
Komentarze