Zaloguj
Reklama

Szlak Hippo a nowotworzenie

Szlak Hippo a nowotworzenie
Fot. shutterstock
(0)

Szlak biochemiczny Hippo odpowiada za regulację rozmiarów narządów poprzez kontrolę proliferacji komórek oraz ich apoptozę. Zidentyfikowany został pierwotnie u Drosophila melanogaster. Integruje on sygnały zewnątrzkomórkowe z wewnątrzkomórkową kontrolą. Najnowsze badania nad szlakiem Hippo pokazują, że jego białka mogą pełnić znaczącą rolę w terapiach immunoonkologicznych. Konieczne są jednak dalsze badania. Co wiemy o szlaku Hippo?

Reklama

Szlak Hippo (Salvador/Warts/Hippo) składa się z szeregu kinaz a także białek adaptorowych odpowiedzialnych m.in. za hamowanie funkcji jądrowego efektora tzw. białka YAP). W sytuacji gdy szlak ten jest nieaktywny, zaktywowany YAP, posiada zdolnośc do migracji do jądra komórkowego i po związaniu z czynnikiem TEAD hamuje apoptozę bądź odpowiada za proliferację komórki. Na tej podstawie naukowcy, wywnioskowali, że YAP może być supresorem procesu nowotworowego, ale co ważne ma także charakter onkogenny. Na tej podstawie wyciągnięto szersze wnioski, które mówią o tym, że elementy składowe szlaku Hippo odgrywają kluczową rolę w procesie powstawania nowotworów.

Nowotworzenie, inaczej kancerogeneza czy karcynogeneza to wszelkie zmiany zachodzące w komórce organizmu, które w konsekwencji prowadzą do powstania nowotworu. Proces ten skład się z kilku etapów (inicjacja, promocja, progresja) i zachodzi już na poziomie DNA komórki i wywoływany jest przez tzw. czynniki rakotwórcze. Czas trwania poszczególnych etapów oraz szybkość przechodzenia jednego w drugi jest bardzo różny (od kilku tygodni po miesiące, a nawet lata). Nowotworzeni jest z reguły procesem wieloletnim, jednakże wszystko zależy od rodzaju nowotworu oraz tkanki w której zachodzi.  

Szlak Hippo i jego rola w organizmie poznane zostały dopiero w 2007 roku. W chwili obecnej najwięcej badań dotyczy interakcji tego szlaku z innymi szlakami oraz rolę jego regulatorów w prawidłowym funkcjonowaniu komórek. Na podstawie uzyskanych badań wiemy, że zaburzenia szlaku Hippo, prowadzą do zahamowania jego supresyjnej aktywności w stosunku do YAP (ko aktywator transkrypcji). Konsekwencją tego procesu jest „unikanie” prze komórkę apoptozy oraz wzmożenie proliferacji. Na podstawie przeprowadzonych badań (na materiale zwierzęcym oraz komórkach) wykazano, że kompleks YAP-TEAD szlaku Hippo może odgrywać znaczącą rolę w leczeniu nowotworów. Powstaje on bowiem w jądrze i jest odpowiedzialny za transkrypcję. Kinaza LATS1/2 – składowa szlaku Hippo, ma hamujący wpływ na cykl komórkowy. To jednocześnie pokazuje, że pełni znaczącą rolę w supresji nowotworu. Co ważne usunięcie genów LATS1/2 w komórkach nowotworu doprowadziło do poprawy odpowiedzi immunologicznej organizmu w odniesieniu do komórek nowotworowych.

Dalsze badania nad szlakiem Hippo i jego komponentami prowadzone są przez różne ośrodki na całym Świecie. Być może stanie się on wykorzystywany w terapii immunoonkologicznej.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • Johnson R. i wsp.. Eucaryotic polymerases and act sequentialy to bypass DNA lesions. „Nature”, 2000.
    Cassandra Willyard. Jak rośnie nowotwór?. „Świat Nauki”. nr. 9 (241), s. 16-17, wrzesień 2011. Prószyński Media.

Adres www źródła:


Reklama
(0)
Komentarze