Zaloguj
Reklama

Seksualność kobiety w chorobie nowotworowej - cz.1

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • "Seksualność kobiety w chorobie nowotworowej. Poradnik dla kobiet i ich partnerów." Wyd. PRIMOPRO, Warszawa 2012

Kategorie ICD:


Seksualność kobiety w chorobie nowotworowej - cz.1
Fot. Shutterstock
(0)

Choroba nowotworowa diametralnie zmienia życie człowieka. Po diagnozie pierwsze myśli to:,,Jak długo będę żyć ?”. Jednak z czasem okazuje się, że choroba nowotworowa to nie wyrok śmierci. Wraz z rozpoczęciem leczenia rodzi się wiele pytań: jak będzie wyglądać życie codzienne, co z życiem seksualnym.

Seks jest bardzo istotnym elementem życia. Kształtuje obraz samego siebie oraz związki z innymi ludźmi. Niestety, temat seksu jest często pomijany w rozmowie z lekarzem. Należy pamiętać, że pieszczoty między partnerami są zawsze możliwe, bez względu na chorobę i stan fizyczny chorej. Sprawność seksualna w trakcie leczenia nowotworu

  1. Na początku należy skonsultować się z lekarzem lub innym pracownikiem medycznym. Pacjentka powinna dowiedzieć się jak najwięcej o leczeniu choroby oraz o tym, czy i jak wpływa ona na życie seksualne.
  2. Leczenie prawie nigdy nie wpływa na odczuwanie przyjemności z dotyku oraz osiąganie orgazmu.
  3. Pacjentka powinna być otwarta na nowe sposoby odczuwania seksualnej przyjemności.
  4. Należy dużo rozmawiać o sferze seksualnej z lekarzem oraz partnerem. Pozwoli to na rozwianie wielu wątpliwości.

Leczenie nie wpływa na zdolność osiągnięcia orgazmu chyba, że zostaje zniszczony rdzeń kręgowy, który odpowiada za czucie. Jego uszkodzenie powoduje utratę czucia m. in. w okolicy narządów płciowych. Odczuwanie bólu podczas stosunku płciowego również może uniemożliwić osiągnięcie orgazmu. Czasem kobieta na nowo musi nauczyć się, jak odczuwać przyjemność w czasie współżycia.

 



fot. pantherstock

Czasem choroba zmusza do usunięcia jakiejś części ciała. W przypadku usunięcia piersi lub narządów płciowych osiągnięcie przyjemności podczas stosunku jest szczególnie trudne. Kobieta czuje skrępowanie oglądając i dotykając swoje okolice intymne. Wstydzi się, czuje się nieatrakcyjna z powodu utraty części ciała. W tym przypadku ważne jest stopniowe zaznajomienie się z własnym ciałem, akceptacja tego stanu. Mogą w tym pomóc konsultacje z psychologiem lub seksuologiem.

Bardzo ważną rolę w procesie akceptacji odgrywa partner chorej kobiety. Swobodne podejście do narządów płciowych odgrywa istotną rolę w przywróceniu radości i przyjemności seksualnej, która została utracona w wyniku onkologicznego leczenia. Warto ustalić pory uprawiania seksu, w których kobieta nie odczuwa bólu lub ból jest minimalny. Ważne jest też, aby z partnerem znaleźć taką pozycję, która nie obciąża obolałych części ciała. Wszelkie wątpliwości należy skonsultować z lekarzem.

(0)
Reklama
Komentarze